Winnaars Gouden Zilveren en Bronzen Lambieck 2024

GOUD

Herman Driessens

Herman Driessens en Henk van Dijk gaan met z´n tweetjes op vakantie. De “jongens van de Biest” gaan samen naar Malang in Indonesië. Herman is een bevlogen reiziger en er zijn weinig plaatsen waar deze Indiana Jones nog niet is geweest. Hij draait er zijn hand niet voor om om alleen op ontdekkingstocht te gaan, maar dit jaar gaat hij samen met z´n oude schoolkameraad op reis. 

Dit verhaal begint wanneer de heren een drukke dag in Indonesië achter de rug hebben. Ze hebben vandaag veel gezien en zijn toe aan een lekkere maaltijd, Inmiddels komen de rijsttafels en curry’s de mannen de neus uit, en besluiten ze een avond te spenderen bij de Japanner… Nadat ze de Japanse keuken goed hebben getest en ook nog een paar drankjes hebben gedronken gaan ze terug naar ´t Guest House waar ze overnachten. Tijdens het wandelen wordt er druk geëvalueerd en al snel komen ze erachter dat ze flink zijn verdwaald. Jaa mensen.. niet alleen vrouwen zijn slecht in coördinatie… 

Ze weten niet waar ze zijn en juist op ´t moment dat ze dit beseffen begint bij Herman ook wat druk op te bouwen in zijn darmen. Hij voelt dat de sashimi hem toch wel erg slecht is gevallen. Met heftige darmkrampen en  zweet op z´n kop besluit Herman toch maar een donker steegje in te duiken om de sashimi met veel druk uit zijn darmen te persen! 

Hij gaat snel door de knieën, maar verstapt zich, en hij struikelt over z´n eigen broek. En dan gebeurt het. Hij dondert niet voorover, nee hij valt achterover en zeker 2 meter naar beneden in….. een open riool. In ´t pikkedonker verlaat op dat moment ook het laatste van het Japanse avontuur het lijf van Herman. 

Onder de schrammen en helemaal bescheten (niet alleen van hemzelf, maar ook van de rest van de bevolking van Malang) klautert Herman als een Ninja (dat is ook Japans) omhoog. Boven ziet Herman Henk en ´t heeft weinig woorden nodig om uit te leggen waarom hij stinkt als een giertank. 

Ondertussen zijn Henk en Herman nog steeds verdwaald. Ze lopen naar de KFC om een wifi netwerk te bemachtigen en hopelijk hiermee een taxi te kunnen bestellen. Maar de wandeling gaat toch met een gepaste afstand van elkaar. Het warme klimaat doet Hermans geurtje geen goed zullen we maar zeggen. Eenmaal gearriveerd in de KFC begint dit restaurant heel anders te ruiken dan alleen naar kip. Herman besluit toch maar even naar buiten te gaan. Wanneer de taxi eenmaal is gearriveerd ziet ook hij het niet zitten om Herman mee te nemen. Gelukkig komen ze een hulpvaardige man tegen die “ de Jongens van de Biest” de correcte weg wijst naar ´t Guesthouse. 

Daar wacht er een lekkere douche en nog wat pleisters her en der op Herman. En kunnen we dit verhaal, met een luchtje, afsluiten met: “Wat ik toch heb meegemaakt op vakantie…..” 

Leon Wassenberg

Zoals iedereen die Abraham gezien heeft en dus boven de 50 is, heeft Leon mee gedaan aan ´t bevolkingsonderzoek. Naar aanleiding van dit bevolkingsonderzoek wordt hij uitgenodigd voor een aanvullend onderzoek in Roermond. Vraag ons niet waarom in Roermond, misschien was er  gewoon geen plaats in Weert… 

Leon belt op maandag naar Roermond en hij kon al aan het eind van dezelfde week terecht. Voorafgaand aan ´t bezoek in Roermond leest Leon, zoals het hoort, netjes alle papieren door. Zijn vrouw, die verpleegkundige is, heeft alvast een pakket gehaald bij de apotheek. Alle spullen die hierin zitten, en Leon helpen met het goed spoelen van z´n darmen, moesten op dus Leon begint zo´n 2 dagen van tevoren met de zogenaamde prepap. 

Zo gezegd, zo gedaan. Dag 1, zakje prepap opgelost tot ‘n drankje en sjeng aan de geng. Het had direct effect, Leon zat ‘s ochtends, ‘s middags en ‘ s avonds op de wc. Dag 2, zakje twee prepap opnieuw opgelost tot n drankje en opgedronken. Dag twee verliep hetzelfde als dag een. Weer zat Leon ‘s ochtends, ‘ s middags en ‘ s avonds op de wc. 

Leon wist het zeker, de voorbereidingen voor het onderzoek had hij helemaal volgens het boekje gedaan. Nu nog nuchter blijven op de dag zelf en dan kwam alles goed in Roermond. Leon ging dus de dag erna naar Roermond. Hij moest zich om 10:00 uur in het ziekenhuis melden. Leon denkt ‘s ochtends nog: vandaag geen zakje prepap, wel nuchter blijven. Zo gezegd, zo gedaan. Met een lege maag zit hij in de wachtkamer, en wordt binnen geroepen. Eerst een hele vragenlijst invullen en vervolgens zegt de dokter: ¨Zo dat was het meneer Wassenberg. U kunt zo meteen naar de apotheek om de prepap op te halen voor het onderzoek. En houdt er rekening mee dat u nuchter binnen dient te komen op de dag van het onderzoek¨. 

Waarop Leon nogal verbaasd zegt: ¨Is dat niet vandaag?? Ik ben namelijk hartstikke nuchter en ben al twee dagen prepap aan ´t drinken¨. ¨Nee¨ zegt de arts, ¨dit is alleen het intake gesprek, het onderzoek wordt op een andere datum gepland¨. 

Dus kon Leon een tijdje later weer van vooraf aan beginnen. Uiteindelijk is ´t met het onderzoek toch nog goed gekomen en zijn de darmen van Leon prima in orde! 

ZILVER

BRONS

Hans Truijen

Iedereen kent wel van die mensen, die voor dag en dauw opstaan om voor een baas te gaan werken. Zo ook Hans Truijen. Dit is een man doe op een normale werkdag rond 5 uur opstaat, z´n tanden poetst, koffie drinkt en dan richting Nederweert vertrekt om te gaan werken bij Herpertz. 

We schrijven ergens in juni. Hans wordt wakker om 5 uur, staat op, poetst z´n tanden, drinkt een kopje koffie, smeert z´n boterhammen en rond 05.30 uur gaat hij richting Nederweert. Richting Herpertz dus. Daar de sleutels gepakt van de vrachtwagen met oplegger en met de vrachtwagen en kraan erop richting Oosterhout. Hij moest ongeveer 100 kilometer rijden met de vrachtwagen. Rond 07.00 uur stond hij fris en fruitig in Oosterhout en had hij de kraan afgekoppeld en was hij al flink aan de gang met de kraan. Onderweg had Hans al een paar keer rondgekeken op de snelweg en vond hij dat ´t voor een doordeweekse dag vrij rustig was op de weg. Maar goed er zullen wel een hoop mensen thuiswerken en daarnaast, rond zes uur op de weg, is ´t sowieso rustig. Wat een tijdstip om al aan ´t werk te zijn, rond die tijd moet een normaal mens nog gewoon in bed liggen. 

Gewoon in bed liggen.. dat deed de vrouw van Hans Ineke op dat moment wel nog gewoon. Ineke sliep nog om 05.30 uur toen Hans vertrok. Om een uur of acht, half negen werd Ineke wakker. Ze kijkt naar rechts. Geen Hans. ¨Waar is hij gebleven, is hij naar z´n werk misschien?¨ Ineke is een beetje lastig dat Hans zomaar vertrokken is zonder dat ze weet waar hij gebleven is. Ze staat op en pakt de mobiele telefoon en belt Hans… 

¨Goedemorgen, G**verd*****, Lelijk***, Eik**, waar ben je eigenlijk?¨ Hans is zich van geen kwaad bewust en zegt doodleuk: ¨In Oosterhout¨. Waarop Ineke vraagt: ¨Wat moet je vandaag in Oosterhout¨? Waarop Hans reageert: ¨werken wat denk jij dan¨. Ineke wordt alleen maar bozer en vraagt: ¨Hoezo werken?, dan had je dat wel even kunnen zeggen.¨ Waarop Hans zegt: ¨Waarom, ik ga toch altijd werken op maandag tot en met vrijdag¨. ¨Daar zit juist ´t probleem!!! Het is vandaag zaterdag, en je had ook wel even kunnen zeggen dat je op zaterdag ging werken¨. 

Hans krabt zich achter de oren en bedenkt zich dat een en ander niet helemaal goed is gegaan. Hij is voor niks met vrachtwagen en kraan naar Oosterhout gereden omdat Hans in de veronderstelling was dat ´t maandag was en ´t was uiteindelijk zaterdag. 3 – 4 uur voor niks gewerkt, 200 kilometer voor niks gereden en 80 liter diesel verdampt verder is hij uiteindelijk zaterdagmiddag weer thuis bij Ineke.