Winnaars Gouden Zilveren en Bronzen Lambieck 2023

GOUD

Eric Smeets

Eric is getrouwd met zijn vrouw Annieck. Samen besloten ze in de periode 2011-2012 een nieuw duurzaam huis te bouwen. Aangezien Eric directeur en mede-eigenaar van Mertens Bouw is, wordt het huis vanzelfsprekend zelf gebouwd. Dit was ook het moment dat Eric besloot om zonnepanelen op ´t dak te leggen. Daarmee is Eric een echte early adoptor. De reden om in 2011 al zonnepanelen te leggen was dat ´t toch echt verdraaid handig en slim was om je eigen elektriciteit op te wekken. In 2011 was de stroom nog niet zo duur en werd de terögverdientijd van de panelne ingeschat op 6-10 jaar. Slimme apps, waarbij je a la minute de opbrengst kunt aflezen bestonden toen nog neet en op de Nokia 6310 kon alleen het spelletje Snake. Je moest het dus doen met de gegevens die op de jaarfactuur van de energieleverancier stonden.

Dus… de panelen er op en nadat de stukadoor klaar was en ze de meubels binnen hadden staan, betrok de familie Smeets in november 2012 hun nieuwe paleis. Een kerstboom gekocht, bij de Action 10 snoeren lampjes gehaald, een verlicht rendier op ´t dak gezet, want wie doet je wat, ze hadden immers zonnepanelen.

Na tien jaar (afgelopen jaar dus) zit Eric met wat vrienden in de tuin. Ze discussiëren wat over de brandstofprijzen, hoe duur diesel en benzine wel niet is. Laat staan de stroom- en gasprijzen. Van het een komt het ander en Eric wordt gevraagd naar de opbrengst van zijn panelen. Voor de niet deskundige onder ons, de opbrengst per paneel is de laatste jaren sterk gestegen. Dus de vrienden van Eric waren niet alleen benieuwd wat de opbrengst per paneel was, mer ook het totaal Kilowatt-uur dat per jaar opgewekt werd door Eric.

Hij kijkt op de rekening van vorig jaar; terug geleverde Kwh: 0. Kijkt nar 2020; terug geleverde Kwh: 0. Kijkt naar 2019: terug geleverdj Kwh: 0. Eric denkt nog bjj zichzelf: “hier word ik niet echt opgewekt van”. Dat heeft netuurlijk te maken met de salderingsregeling. Eric kijkt verder. “Hmm verbruik zit toch wat aan de hoge kant… zou de buurman soms elektriciteit aftappen, maar nee dat kan ook niet. Dan moet het toch echt de fout van de energieleverancier zijn.”

Hij belt de leverancier op met de vraag waarom er geen Kilowatt-uur teruggeleverd werd en dat dat toch echt wel een behoorlijke fout was, aangezien die zonnepanelen al 10 jaar op zijn dak liggen. Eric wordt met de minuut kwader op de telefoniste van de energieleverancier, maar haar antwoord blijft hetzelfde. Er kwam echt geen stroom terhk vanuit de Recollectenstraat richting de leverancier.

Hoe kan dat nu denkt Eric en hij loopt toch maar eens naar de meterkast. Hij opent de deur en begint slim te kijken hoe het complete elektrisch schema in elkaar zit. En dan ziet hij iets. Tot zijn grote schrik zijn de zonnepanelen wel geïnstalleerd op ´t dak maar nooit aangesloten op ´t net.

De terigverdientijd van deze panelen is hiermee omhoog geschoten van 10 naar 20 jaar. Mar 1 gelkk voor Eric: de stroomprijs is inmiddels zo hoog waarbij de terugverdientijd aanzienlijk verkort wordt. Alweer bewezen dat het altijd belangrijk is een groot werkend netwerk om je heen te hebben.

Milou van Dael

Roel, Milou en hun prachtige dochters zijn afgelopen zomer op vqrkantie geweesy in Italië. Na twee weken in het binnenland te zeen geweest, maakten ze zich op voor een week aan de Italiaanse kust. De familie van Milou is daar ieder jaar en Roel en Milou hadden een huisje geboekt op de camping ernaast. Ze houden absoluut niet van kamperen dus ’t meest luxe huisje was geboekt: eentje met twee badkamers, een vaatwasser en met een jacuzzi op ’t terras. Eigenlijk was het niet meer dan een royaal uitgevoerde caravan, maar goed.

Op een avond gingen de meisjes vroeg naar bed na een lange dag op ’t strand. De avondzon zakte, de meisjes in bed, de jacuzzi aan, koud flesje bier erbij. Een avond om niet snel te vergeten. Roel en Milou zaten lekker in de jacuzzi, maar die maakte ontzettend veel herrie. “Roel, denk je dat we de kinderen wel goed kunnen horen?” “Wat schatje?” “Ja ik bedoel dat die jacuzzi zo veel kabaal maakt en…” Een gesprek voeren was al lastig, laat staan te kunnen horen of de meisjes wel rustig sliepen. Roel haalde de babyfoon tevoorschijn, een variant met allerlei geavanceerde functies en met camerabeelden van de kinderkamer. De babyfoon werd op de gevoeligste stand afgesteld en ’t volume werd helemaal open gedraaid. Ieder geluid kon nu gehoord worden. Topding, die babyfoon! Zo afgesteld dat je alles, maar dan ook echt alles, kon horen. Maar dat moest ook wel, met die nogal luidruchtige jacuzzi.

In de jacuzzi werd het gezelliger, warmer en de drankjes smaakten prima. De situatie leende zich ervoor om ’t nog eens ouderwets gezellig te maken. Van het een kwam het ander: de jacuzzi werd uitgezet en Roel en Milou belandde op de ouder slaapkamer met de gordijnen dicht. Na wat geflikflooi en andere niet te benoemen zaken, was de klus binnen niet al te lange tijd geklaard en besloten ze nog eventjes buiten van de lekkere zomeravond te genieten op het terras voor het huisje.

Op het moment dat Roel de gordijnen van de schuifdeur open doet om naar buiten te lopen heeft hij de ogen van de hele straat op zich gericht. “Waarom kijken ze mij toch aan? Ik kan niet geloven dat ze mee hebben gekregen wat zich daar binnen zojuist heeft afgespeeld. Dat huisje staat stievig vast en is vast niet op en neer gegaan. En trouwens, zo lang heeft ´t niet geduurd…”

Om extra nonchalant over te komen pakt Roel een boek onder zijn arm, loopt naar buiten en doet alsof hij een paar hoofdstukken heeft gelezen op de WC. Hij zegt nog vriendelijk “goedenavond” tegen alle buren die hem aan kijken. Hij neemt plaats het terras en ziet daar een babyfoon op de tuintafel staan. Topding, die babyfoon! Zo afgesteld dat je alles, maar dan ook echt alles in ’t hele huisje, kon horen…

ZILVER

BRONS

Guido Lemmens

26 februari 2022… wat hadden we met z´n allen gehoopt dat er nog eens ouderwets carnaval gevierd kon worden maar helaas. Zo ging er ook weer een jaar Zoepkoel aan de fans voorbij. Maar niet voor Guido Lemmens en zijn vrienden. Ze dachtten, wat die Jocussen daar in Venlo kunnen, kunnen wij in Stramproy misschien nog wel beter.

Dus ging het organitiecomité aan de slag. Het hele huis werd binnen versierd, en ook buiten werden kosten nog moeite gespaard. Er stond zelfs een podium want niemand minder dan Ton Wolter is gestrikt voor een optreden. Om 13.00 oor wordt er afgesproken en iederein is gevraagd wat lekkers mee te nemen. Het ontbreekt ze aan niksm want de ene heeft een pan soep meegenomen, de andere warm vlees, kaasblokjes, spek, eieren en ga zo mar door. De hongerwinter uit ’44 was er niet geweest als er deze hoeveelheden waren geweest.

Voor de beeldvorming nemen we je mee naar het huis van Guido en zijn vrouw Colette. Een mooie boerderij in het pittoreske Stramproy, met een Range Rover op de oprit en een joekel van een keuken met meerdere ovens er in. Met de huidige gas- en electraprijzen gebruiken ze deze lang niet allemaal. Een oven dient dus als opslag voor alle afbakbroodjes. En voor de sleutels van de Range Rover. Nu horen we je denken, de sleutels van de Range Rover… in de oven? Nou, die auto´s zijn erg in trek om weg te halen, wie wilt er nu geen Range Rover? Het stelen van die auto´s is eigenlijk heel gemakkelijk. Buiten op afstand wordt er met een apparaatje uitgelezen, terwijl de sleutels gewoon binnen liggen. Je met dus eigenlijk een “Doos van Faraday” hebben waarin in de sleutels veilig liggen voor dit soort praktijken.

Voor degene die niet weten wat een doos van Faraday is, Google zegt hier het volgende over: “een kooivormige constructie van elektrisch geleidend materiaal, zoals koper of ijzer, die ervoor zorgt dat statische elektrische velden niet tot binnen de kooi kunnen doordringen”.

Nou dachtten Colette & Guido, we gaan geen geld uitgeven aan een doos van Faraday, dat kan bij ons dus ook in een van die ovens, daar liggen de sleutels hartstikke veilig.

Terug naa de Zoepkoel in Stramproy. Het is een geweldig feest, de zon schijnt, er zijn al verschillende versnaperingen door de keel gegaan en uiteraard zijn de nodige pilsjes al gedronken. Van al dat gezuip krijg je honger dus Guido denkt, ik ga de oven alvast aanzetten, dan kan iedereen zo meteen warm maken wat ze meegenomen hebben. Colette is de keukenprinses in huis dus Guido heeft werkelijk geen idee waar al die ovens voor zijn dus besluit hij ze maar allemaal aan te zetten.

Op een gegeven moment gaat Guido z´n vroiw naar binnen om hett warm vlees op te zetten. Colette schrikt zich dood. “Het staat hier compleet blauw met rook” “wat is dit… is er brand?” Hup hup de keuken in en wat blijkt daar.. de ovens staan al minstens een uur te bolle. Ze trekt handschoenen aan en zet snel de deurtjes open. De afbakbroodjes plakken compleet vast aan de oven en onderin ligt de volledig gesmolten sleutel. En wat is nu het geval.. er ligt niet 1 sleutel van de Range Rover, ze liggen er allebei in! Alle deuren en ramen worden open gezet om de rook en stank te verdrijven en ze laten hun  feesyje niet verpesten en hossen lekker door.

Op maandag wordt direct de garage in Maastricht gebeld. Het moet namelijk de officiële dealer zijn want alleen die dealer kan de auto uitlezen. En wat blijkt, de auto kan niet geopend worden en ook niet van z´n plek. Hij is namelijk extra beveiligd tegen wegslepen. “Want.. iedereen wil tenslotte een Range Rover”

Dus de sleepwagen wordt gebeld en is even later aanwezig. En wat blijkt er dan nog. De carport waar de Range Rover onder staat is te laag om de transportwieltjes onder de auto te plaatsen. De auto moet dus echt van z´n plaats af geschoven worden en ook dat is nog geen gemakkelijk karwei met een grindpad als oprit. 2 uur later rijdt de sleepwagen dan eindelijk weg. Een paar weken later heeft Guido de auto en een gepeperde rekening voor de nieuwe sleutels eindelijk weer in zijn bezit.

Volgende keer toch maar weer gewoon met de Zoepkoel Express op naar ´t Stadje van Plezier! En Guido… hij mag nooit meer in de keuken komen en ze hebben toch maar voor ´t luttele bedrag van 4 tientjes, een doos van Faraday besteld bij Bol.com.