Lambieckavond Archief

Rick Stultiens

GOUD 2016

Het moet gezegd zijn: Rick is niet de meest handige man die god onder de zon heeft.

Als er al iets kapot is, maakt zijn vrouw het of worden er hulptroepen ingeroepen. Toch laat Rick zich vaak van zijn goede kant zien. Zo ook in het weekend. Hij gaat het gras maaien en heeft daarvoor een elektrische grasmaaier.

Fanatiek als Rick is gaat hij aan de aan de slag, op een gegeven moment gaat Rick met maaier iets te fanatiek over de kabel. Gevolg? Einde grasmaai-actie want de grasmaaier deed niks meer. Om hier zelf aan te sleutelen is geen optie, zo bedacht Rick zich en dus gaat hij naar zijn zwager die om de hoek woont.

Een paar minuten later loopt Rick met de grasmaaier (voorzien van een benzinemotor) over de straat terug naar huis om het eerder begonnen karwei, af te maken. Een week later is Rick genoodzaakt zich weer te melden bij zijn zwager: ‘Het is toch écht niet te geloven. Ik heb die grasmaaier van me naar de winkel gebracht om ‘m te laten repareren. Wat denk je dat ze zeggen?’ Ze zeggen doodleuk: ‘Hij is niet kapot, meneer.’ Maar nu wil ik het gras gaan maaien, doet dat ding het niet. Wat een belachelijke winkel, wat een slechte service.’ Na het relaas, leent Rick opnieuw de grasmaaier van zijn zwager.

Een week later gaat Rick op zoek naar een nieuwe grasmaaier en laat zich hierbij goed adviseren. Dit leidt tot een geweldige aankoop van wederom een elektrisch grasmaaier. Thuis aangekomen wordt de nieuwe aanwinst meteen getest. U voelt ‘m wellicht al aankomen: Ook de nieuwe grasmaaier doet het niet. Rick gaat compleet over de rooie.

Op dat moment komt zijn vrouw thuis, die Rick dringend adviseert buiten even af te koelen. Omdat het al wat donker wordt, doet Rick de buitenverlichting aan die ook dienst weigert en daarmee komt de aap uit de mouw: de buitenverlichting en grasmaaier zijn niet kapot, maar de stop in de meterkast is gesprongen op het moment dat Rick de kabel van zijn eerste grasmaaier kapot heeft gereden!. De stomme streek van Marco Vaessen werd beloond met de Gouden Lambieck.

Elfrie op ’t Root

ZILVER 2016


Elfrie, lid van kapel Klink Klaor, is op donderdagmorgen op weg naar haar werk in Eindhoven. Lekker op tijd en met het weekend bijna voor de deur. Een leuk weekend vol feesten en op maandag met Klink Klaor naar de Lambieckavond.

Al lekker in de stemming moet ze haar reis even onderbreken om te tanken bij het tankstation waar ze vaste klant is. Ze parkeert haar auto op haar vaste plekje voor de pomp. Wat blijkt? De gaspomp is kapot. In gebarentaal laat Elfrie even weten, aan de kassière die binnen staat, dat ze naar een andere pomp gaat. Ze tankt en gaat afrekenen.

Eénmaal bij de kassa, hoort Elfrie wat er is gebeurd met die andere pomp. De dag ervoor was een man gaan tanken en weg gereden zonder de slang los te koppelen. Dat verzin je toch niet? De dames lachen er smakelijk om en voordat Elfrie naar buiten loopt roept ze nog ‘Wat een sufferd! Wie vergeet nu zoiets?’

Al lachend stapt Elfrie in haar auto, start de motor, rijdt weg en hoort achter haar een knal, een gekraak en hoop kabaal. ‘Het is niet waar!!!’ Maar jawel, Elfrie heeft ook de laatste gaspomp finaal de vernieling in geholpen.


Wiel van Bree

BRONS 2016

De Bronzen Lambieck ging dit jaar naar Wiel van Bree.

Wiel heeft stevige trek na een avondje samen met zijn vrouw te hebben gedanst bij de Roos. Dus besluit zijn vrouw om frietjes te gaan bakken, die even later met smaak worden gegeten. Halverwege deze maaltijd plakt een frietje aan het gebit van Wiel.

Dat eet niet handig. Dat eet helemaal niet fijn en dus haalt Wiel het gebit uit zijn mond en legt deze op de salontafel. Al zabbelend eet Wiel de rest van zijn met smaak frietjes op.

Ondertussen ziet het hondje van Wiel dat lekkere frietje op de salontafel liggen en in een onbewaakt moment, grijpt het hondje zijn kans, springt met de voorpootjes op de tafel, grist het gebit van de tafel af en sprint de keuken in…
Niet alleen het frietje maar ook het gebit van Wiel wordt verorberd. Wiel heeft de volgende dag bij het uitlaten van zijn viervoeter nog gekeken of hij iets bekends tegen kwam. Maar helaas: geen frietje en geen tanden.