Winnaars Gouwe Zulvere en Broonze Lambieck 2018 2.0

GOUD

Bart van der Feesten

Bart deut aan magneetvesse. Gae goesj un tâw de knaal in met unne zwaore magneet d’r aan en hooptj dan mer det d’r wat aod ieezer aan blieftj plekke. Dek haaldje dan wat rommel umhoeeg vur de aod ieezer boor, mer aaf en tow blieve d’r anger dinger plekke. Deenktj aan kuuëgel, unne Duitse helm of ‘t magazien van un Duits scheetgeweer. Mer Bart hieet ouch al minse bli-j gemaaktj met ’t terugveenge van gedumpdje kluizen (met inhaod) nao unne deefstal.

Op unne daag woor Bart aan ’t magneetvesse en hae haaldje zien taw wieer binne. Hae veuldje det hae wat gevange haaj en huuerdje al ’t ein en anger reenkele op de boom van de knaal. Tot zien groeete verbazing haaj Bart unne handgranaat uut de twieedje werreldjoeerlog umhoeeg gevesj. Bart vong det mer wat ruig neteurlik! Nao unne daag vesse alles in ziene gaele ford Ka gelaaje. Op nao hoees um de buit aan pap te laote kieke. As verrassing leet Bart de granaat thoees kieke, mer pap zat Bart met ziene granaat gaw boete de port. Dalik ontploftj heej de hieel tent, weg met det deenk!

Inmiddels waasj al laat op de aovendj en met de granaat in un kistje ging Bart nao de plies. Inmiddels waas ’t pliesiebureau tow dus via de intercom meldje Bart zich beej de agent van
deenst. “Menieer agent, ich staon heej boete en heb unne handgranaat uut de twieedje werreldjoeerlog bi-j mich dae ich heej aaf kom gaeve”. ’t Bleef stil aan de angere kant van de lien…

Van ’t ein op ’t anger mememt storme d’r zes pliesieagente uut ’t pliesiebureau en woort ’t hieel bureau ontruumtj. Conform de letste terreurprotocolle bleeve de agente allemaol op 15 maeter aafstand van Bart staon. Bart woort geinstrueerdj met de granaat ’t stadspark in te loupe en beej unne boum neer te legge. Vanaaf det mement gold in Wieert ’t hoeegste dreigingsniveau en ‘t alik stadspark woort aafgezatte met roeed wit leent.

Drej patrouillewagens woorte opgetrommeldj en hebbe de hieele nacht de granaat met eur koplampen verleechtj en in de gaate gehaoje tot det ’s merges de explosieve opruumings deenst is gekaome um de handgranaat vakkundig onklaor te maake. Bart kwoom d’r met un waarschowwing vanaaf det hae ’t noeets mieer in ziene kop mos haale um met gevaorlike explosieve richting ’t pliesiebureau te kaome . Vuuer dejjae ’t wetj verangert unne Ford Ka in unne Ford Kaboem!

Myrthe Peeters

Zoeë eins in de paar waeke gieët Myrthe nao de kapper. De eine kieër um de haor korter te laote knippe, de ângere kieër um un bitje kluuër in de haor aan te brînge.

Ouch dieëze kieër ging Myrthe nao de kapper um de haor weer es op te laote laeve met un kluuërke. Naodejjae beej de kapper zeetj gewaesj vör un verfbeurt, kin ut zeen det de verref nog un bitje aafgaeftj inne douche. Det haaj Myrthe uut ervaaring gelieertj.

Mer zoeë erg as det ut now waas, waas ut toch echt nog noeëts gewaesj. In de douche zoote bleeve op de witte tegels twieë vlekken zitte. En deej ginge d’r met allein water, helaas neet aaf. De poetsspullen moste uutkomst brînge. Badkamerreiniger, schoormiddel en antikalk. Alles woort oppe vlekke gesmeerdj, mer niks leek di-j vlekken weg te krieëge.

Waat noow te doon? Neteurlik! Oma wetj raod! Oma stieet d’r um bekindj oeeveral waal un woongermiddel of un gooj poetstip op te hebbe. Met ’t woongermiddel van oma, de tandpasta, ging Myrthe aan de slag. Mer ouch dae tandpasta booj gein uutkomst.

Nao 3 keteer ging Tim, toch mer es beej mien maegdje kieëke um de schaaj op te neeme en um te kieke of de tegels misschien toch al zuuver woore. Hae zoog de waerde van ‘t hoes al keldere! Hae leep nao boove en deej de lamp ‘s unne kieër uut. As snieë vur de zon woore de vlekken in eine kieër weg.

Waat waas ut geval: d’r zoote op de doucheraam twieë kalkvlekken die unne schaduw achterleete oppe tegels. De verf vanne kapper waas dus hieëlemaol neet uutgelaupe! Waat un werrek: uch dre-j keteer in het zweite werreke um schaduw vanne groond weg te poetse, det es nog noeets eemus geluktj.

ZULVER

BROONS

Truus Waegemans

Stel ’t es kuueningsdaag en gae zeetj lid van ’t Stadsgilde Sint Ketrien. Waat gaojje dan doon? Dan doojje mej aan ’t jaorlikse Kuuëningsscheete oppe Merrentj. Ut Gilde haaj de Soos uutgekoeëze as vurzamelplaats en umklèidruumdje. Lekker dochtbeej, des hendjig!

Det umklei-jje zooj gebuuëre ônger inne zaal. Mer umdetj kaupzoondig waas en Kuuëningsdaag unne vreeje daag es met völ Belze inne stad waasj inne café en inne zaal herstikke drök. ’t Gilde kreeg un now plaats towgewieeze en woort nao boeëve gedirigeerd oppe schelleft woeë ze zich um koste kle-jje en woee det ’t aete geservieerdj zoeej waere. Truus, fervênt lid van ut Gilde , woeej zich gaer nog effe umklei-jje vur ’t aete ’s aoves mer deej det leever neet in ’t beejzeen van al die manskaerels van ’t Gilde. Dao haaj Jac, heure mîns, waal un oplossing op: “gank heej achter det kamerscherm staon, dao zuuet neeme dich.”

Zoeë gezâgdj zoeë gedaon. Jac gieët noch us kieke wi-j ’t met Truus ès en vreugtj: “alles good dao?” Truus schöddeldj nog us wat met heur vötje en zieët: “ich zeen d’r toch nog goot uut vör mieene laeftiêd he?” Jac moompeltj wat en kniktj instummendj…

Effe later keumptj Ria Heijmans nao boeëve gerendj en zieet: “Truus, zootse dich neet schaame?” Truus es zich van gein eenkel kwaod bewusj: “Waat es d’r aan de hand Ria, doot mer us rustig!”.
Jeh, zieet Ria, onger ônger inne zaal stieët det hieël volk met de hâng inne locht te klappe, te kaake en te fluite, di-j hebbe noch noeëts zoeëne schoeëne striptease gezeen.

Truus kiektj um en zuuet detj vur un groeete glaaze roet stieet, woee dejje oeever de hieel brèdje van Soos zoee nao boeeve kitj kieke, de schelleft op. Truus kiektj nao oonger en zuuet ze staon: unne zaal vol Kuueningsgezindje Wieertenaren en wînkelendje Belze, zich verlekkerendj aan ’t lieef van Truus.