Lambieckaovendj Archief

Vivian Metten-van Oorsouw

GOUD 2010

Vivian e 'Wieërter maegtje' zuût d’r altiêd keurig verzörgdj uut. Ze besteedj de noeëdige zörg aan eur uterlik. Haor inne ploeëj, make-up good, klei-jer schoeën aafgestumdj en zoeë ging Vivian op ‘ne daâg effe nao de stad um wat boeëdschappe te hale. ‘t Woor al wat kaojer en dus deej ’t zich ’n feine werme jas aan.

Noow haaj ze zjuust de was gedaon en eure schoeëne lange witte jas gewasse. ‘t Woor ‘ne jas mét zoeë ’ne heerlike werme boontkraag, mét van di-j hingsels d’raan di-jje zoeë fein oonger eur kin beejeîn kuntj bînge. Dus ze paktj de jas vanne druuëgrék aaf, deut ‘m aan en gieët de stad in.

Óngerwiel ze wînkel in, wînkel uut leep, dach ze d’n hieële tiêd: ‘Waat zitj dae kraag vrieëmdj.’ D’r hóng d’n hieëlen tiêd wat te wappere, mer inne veróngerstélling det dit de stökke wore di-jje fein oonger eur kin kuntj vastmake, leep ze lekker wieter en keek d’r ouch neet mieër nao um. ’t Wînkele és ouch Vivian neet vrieëmdj dus nao zoeë ’n 2,5 oor en de hieël stad waal te hebbe gehadj, ging ze nao hoês.

Wi-j ze einmaol thoês woor, bekeek ze heure jas ‘s tegooj um te zeen wat det gewapper noow haaj veroeërzaaktj… Hóng d’r ‘n witte string aan eure kraag!

Jack Cardinaal

ZULVER 2010

Oppe Bieëmdjestraot 4 beej cafetaria De Bieëmdj haaje ze inne zoeëmer van 2009 van ‘t waer gebroêk gemaaktj um de jaorlikse poetsbuuërt vanne gemeindjestoep te realisieëre. Good vuuërbieëldj deut good volge en dus gînge e paar bure ouch aanne slaag um ‘t gemeindjelik êrfgood weer hieëlemaol te laote straole.

Dit alles woor buurmân Jack Cardinaal neet ontgânge en beej de bestélling van ‘ne friet mét frikadel informieërdje hae ‘s nao de gewêldjige stoep vanne buurmân. Nao 7 jaor vong Jack ‘t toch ouch waal ‘s tiêd waere um de stoep beej Café-Zaal Cardinaal tegooj aan te pakke.

Dus naodet hae ein en ânger haaj naogevraogdj wi-j hae det ’t béste kos aanpakke, ging Jack op zeuk nao ‘ne hoeëgedrökreiniger um de klus te klaore. Zoeë kos hae nao eige believe de klus op ‘n efficiënte meneer vör mekaar kriêge soonger âl te völ poespas. Waat vör eder ânger in ‘n half oor zoeëj zeen gedaon, doordje beej Jack ‘nen halve daâg. En det woor nog neet alles. Jack óngerging ouch ‘n gedaondjeverwisseling.

Hae begós in zuûver kleî-jer as Jack vanne Cardinaal, mer woort hieëlemaol onherkinbaar doeër alle greun smurrie en modder dae tieëge ‘m opspatdje. De buurtbewoeëners wore al inne veróngerstélling detter ‘ne nowwe eigenaar inne Cardinaal woor gekaome. Mer uuteindelik kos Jack, zoeë gruuëts wi-j ‘n pauw, laote wieëte det hae mej kos dinge nao de ieëretitel ‘schoeënste-stuupke-vanne-straot.’

Waat oeëze leeve Jack neet wis woor det de stoep vuuër Kefee Zaal Cardinaal dao al ‘n aantal jaore loog en volges de gemeindjelike norme hoeëgnoeëdig aan vervânging tow woor. Zoeë woort de zwaor daâgtaak van Jack doeër de gemeindje nog dezelfdje daâg um zeîp gehôlpe en beloeëndj mét ‘ne nowwe gemeindjelike stoep. Woor âl det geploeter vör niks gewaesj!

Marlie van Dooren

BROONS 2010

Marlie és, same mét eure mins Jan, altiêd vanne perti-j as d’r wat te fieëste véltj. Zoeë kwoom de daâg det Marlie en Jan wore genuuëdj vör ‘n broêleft beej Dennenoord. Marlie haaj daen daâg ‘n vreug deenst en dus leep eure wékker al um 06.00 oor aaf. Nao ‘nen alike daag haard wêrke ging Marlie same mét eure mins oppe fiets richting Dennenoord. Mét ‘ne fantastiese aovendj, e gewêldjig fieëst en flînk wat pilskes achter de tang, ging Marlie roond 02.00 oor nao hoês.

Mer ze woor zoeë ontzéttendj meug det ze nog âmper op eur bein kos staon, dus wi-j Marlie einmaol oppe fiets zoot, dacht ze: ‘Ich laot Jan vuuërop fietse. Kân hae de wîndj opvânge en hoof ich allein mer ‘t lêmpke te volge.’ Marlie woor zoeë verschrikkelik meug det ze nog mer zjuust de trappers roond krieëg. ‘Ich haoj ’t lêmpke inne gate en alles keumtj good. Verstând op nul en trappe mer,’ aldus de theorie van Marlie.

Noow woor ‘t stél zjuust verhoesj vanne vlaajpûnt nao de Muuëlenakker en de gebroêkelike route woor daodoeër iets verângerdj. Nao e puuëske te hebbe gefietsj en ’t roeëje achterlêmpke good inne gate te hebbe gehaoje, bedacht Marlie det Jan toch waal belachelik haard aan ‘t fietse woor. Marlie kos ‘m nog mer zjuust beejhaoje en ‘t leek waal of Jan almer haarder ging fietse. Ouch haaj ze op e gegaeve memênt d’n indrök det Jan de verkieërdje wieëg woor ingeslage en dus begós Marlie mer ‘s te rope: ‘JAN, JAAAAN, woeë gaoje toch nao tow?’ Umdet Jan nêrges op reagieërdje, begós Marlie toch waal e bitje geïrritieërdj te rake: ‘Belachelik det vae zoeë wiêt um fietse, ik drej aaf en dan zeen ich Jan van eiges waal ‘ne kieër thoês kaome.’ Zoeë gezagdj, zoeë gedaon. Kej aanne hégk kwoom Marlie uuteindelik thoês aan en kos eur ouge neet geluîve.

Jan stóng mét z’n erm oeëvereîn oonger de carport en goof as commentaar: ‘Woeë bleefs dich noow zoeë lang? Ich staon heej al e keteer te wachte!’ Marlie haaj dan waal ‘t leecht gezeen mer volgdje ‘t verkieërdje achterleecht.