Lambieckaovendj Archief

Ron Mertens

GOUD 2013

De stom streêk van Ron Mertens woort beloeëndj mét de Gouwe Lambieck. ’t Woor ‘ne schoeëne wîntjerdaâg en Ron besloeët um de schoeërsteîn ‘s te gaon vaege. Det waas al lang neet mieër gebuuërdj en ’t woort almer meujliker um de stoeëf inne hoêskamer aan te kriêge. Dus Ron ’t daâk op, taw um ziene boêk en um de schoeërsteîn, en aanne gâng! Hae leet dae vaeger mét koeëgel doeër de schoeërsteîn zakke. Mer…des vrieëmdj…dae koeëgel zakdje mer e paar maeter. Oonger inne gooj kamer zoot zien vraw beej de kachel te kieke of d’r al wat root nao oonger kwoom. “D’r kûmptj nog niks” ruptj ze nao Ron. Ron kûmptj van ’t daâk aaf, paktj ’n steigerpiêp, gieët weer ‘t daâk op en stiktj de piêp inne schoeërsteîn. Mer ouch di-j zaktj mer e paar maeter. Hae stoeëtj e paar kieër mét di-j piêp, mer ze wiltj nog neet wieter zakke. “Dju, det és ‘ne haardnekkige rootprop dae dao zitj” dînktj Ron en hae stoeëtj nog ‘s e paar kieër flînk, en de pieëp zaktj e stökske. “En, kûmptj d’r al root?” ruptj hae nao zeen vraw. “Neîn” kaaktj ze. “Wi-j kân det noow?” en Ron stoeëtj nog e paar kieër tegooj. En weer zaktj de piêp e stökske. “En, kûmptj d’r al root?” “Neîn” ruptj zien vraw weer. Ze huuërtj waal ’t stoeëte vanne piêp, mer waal op ’n hieël vrieëmdje plaats. Ze luiptj ‘s nao boeëve en begintj nao Ron te kake. “Ron, kotj gaw kieke!”. Waat waas ’t gevâl: Jaore gelieëje hebbe Ron en zien vraw ’t hoês gekochtj van de oma van Ron zien vraw. Inne slaopkamer stóng ’n schaw en di-j mós d’r toen uut. ’t Gaat van ’t roukkanaal woort toen tow gemaaktj. En det waas Ron effe vergaete. De schoeërsteîn op ’t daâk hieët twieë gate en wi-j Ron in ein van di-j twieë gate de steigerpiêp stoeëk, stoeëtdje hae op ’t stuukwêrk vanne plafong vanne slaopkamer. Dao waas hae óngertösse, doeër âl ’t stoeëte, doeërhaer gegânge ! De hieël boeëveverdeeping oonger ’t root. Mer det waas nog neet alles….. Beej de 2e kieër stoeëte, wi-j de piêp weer e stök zakdje, waas hae dwers doeër ’t béd gegânge, inclusief matras en latteboeëm.

Carlos Gruijthuijsen

ZULVER 2013

Inne zoeëmer van 2011 hieët Scouting Kieëntj-Moêzel e spiksplîntjer now gebouw nieërgezatte. ’t És e kejschoeën gebouw, mét völ naoteurstein. Zelfs aan ’t portiek stieët e schoeën meurke van naoteurstein. In mieërt 2012 gînge de wichter en leiding vanne wêlpegroep kollektieëre vör Jantje Beton (Jantje Beton haaj namelik ouch geldj gegaeve vör det now gebouw).E gedeildje vanne groep zoeëj gaon kollektieëre oppe Boshoverbieëk. Carlos vong ’t jaomer vanne tiêd um heej te voot haer te gaon en stéldje vuuër um mét de wage te gaon, zoeëdet ze mieër tiêd zoeëje hebbe um gêldj in te zamele.

Wi-j ze aan ’t kollektieëre wore, krieëg Carlos in eîne kieër hieël hoeëge noeëd. En dan bedoele ve van dae “hoeëge noeëd” dae op eur derm sleutj. Carlos krieëg zoeë êrg krâmp dette echt neet lang mieër op kos haoje. Hae sprong dus in ziene wage en ging “wi-j de brandwieër” trök nao De Boshoek. Wi-j hae de bocht noom ’t parkieërterrein op, noom hae al e päölke mej. Mer dao blieëf ’t neet beej. Det päölke schoeët namelik, same mét ‘ne voelesbak, oonger dae wage en maakdje dao wat kepot. Heejdoeër kos Carlos neet mieër remme en toen hieët hae de alike naoteursteîne moor geramdj! Dieës moor és umgevalle en de wage woor total loss. Wi-j ’t mét de derm van Carlos és aafgeloupe vertéltj ’t verhaol neet. Det woor dus e jaor vör niks kollektieëre vör Jantje Beton

Nellie en Jos Vossen

BROONS 2013

Inne zoeëmer van 2012 gînge Nellie en Jos op verkânsie nao Corsica. Ze gînge d’r mét de vleeger haer. Ter plaatse wore de hotels en de heurwage al geregeldj. Ze zoeëje ’n schoeën roondreis gaon make. De reis verleep vlekkeloos. Jao, op e klein akkefietje in ’n parkieërgaraasj nao. Wi-j ze dao uut wég woeëje ri-jje en fein de köste haaje betaaldj, koste ze de uutgânk neet vînge. Ze hebbe toen zoeë lang roond gerieëje det, wi-j ze eindelik de uutgânk gevoonge haaje, ze nog € 1,50 móste beejbetale. Toen pas dieëj de parkieërwachter de slaâgboum oeëpe. Oppe léste daâg vanne verkânsie woort de wage nog effe aafgetênktj. Det huuërtj zich zoeë beej ‘ne heurwage. Nellie ging betale en zag tieëge Jos: “paktj effe ‘nen eîmer water, dan wasse ve de rame nog effe”. Jos, braaf as dette és, dieëj det. Wi-j Nellie trök kwoom zag ‘t “Wejje waat, ich doon de binnekânt ouch nog effe, dan levere vae ‘m fein zuûver in en kriêge vae dao gein klachte oeëver”. Nellie begos te poetse en zelfs de vuuërroêt woort gewasse. Want dao zoot ’n hieël plek op vanne zuûgnap vanne Tom-tom. Oppe groond loge wat leeg blikskes. “Di-j zulle waal oonger de stool hebbe gelaege” zag Jos nog. Wi-j ze zoeë drök aan ’t poetse wore, zag Nellie opeins: “Jos, haaje vae ‘ne wage mét e panoramadaâk?” “Volges mich neet” zag Jos. Ze stapdje uut de wage, kieëke d’r nao, kieëke toen ‘s roond en waat blieëk: eure heurwage stóng twieë poompe wieter( !)..…inklusief voel roête en spoeëre van di-j zuûgnap.