Lambieckaovendj Archief

Fer Aquina

GOUD 2017

Fer, bariton spuuëler van Kapel Klink Klaor, zoot met Wieert kermis rustig thoeës op Muuëlenakker oppe bank wi-j de tillefoon ging. Zoeënleef dae noch oeëver de kermis ging met wat kammeraöj haaj in al z’n tesse geveuldj, mer most toch echt vaststelle det zieëne hoeëssluuëtel nerges te bekinne waas. “Pap, ich kom noow nao hoeës um de reservesluuëtel te hale“.





Fer zoot eigelik klaor om nao bed te gaon meer sprook met zieëne zoeën aaf det hae noch effe op zoeëj blieëve, want zoeën kos neteurlik neet zelf binne um dae sluuëtel op te pikke. En dao zoot Fer, wachtendj op zieëne zoeën dae zich in de tussetieëd tegooj deej aan alles waat dae schoeëne Wieerter kermis te beeje heef. De tieëd verstreek... mer van zoeën gein teiken van laeve.

’t Doordje en ’t doordje mer... En Fer zieën uigskes veele bekans tôw. Fer waasj kaök! Dette börsj! Fer besloot d’r noch ein appje aan te waoge. Verzende. Blâw vinkjes. Yes!

’t Kermisweekend ging vurbeej en op maondjig merrege beej ’t management overlegk op ’t werrek pakdje de financieël topvrâw van ’t bedrieëf ’t woeerd. En gae motj wieete, di-j dame in kwestie es geine poongel. Amper 35 jaor aod met een prachtig lieëf en unne wulpse blik in de ouge. ’n Vrâw uut doeëzendje! Vuuër det eemus ’t in de gate haaj toverdje zeuj heur mobieltje op taofel waat al gâw roond de taofel ging. “Huh, wat stieet dao now?” deenktj Fer.

In z’n vingervlugheid en met z’n slaoperige uigskes haaj Fer op zaoterdigaovendj toch erges ’n steekske laote valle. De wulpse 35 jaorige topvrâw di-j de tâwkes beej Fer op ’t werk fleenk in hâng hieët haaj det weekend in de nachtelikke oore ’n appje gehatj van collega Fer: “Wannieer keumse noow. Ich wil nao bed.”


Esther Ackermans

ZULVER 2017

’t Gezin van Esther es erg gehechtj aan de twieë trâw veervoeters di-j heur gezin rieëk es. Ze hebbe in Hoeëze Ackermans ’n tieëf en ’n reu. Noow wiltj ’n tieëf waal ’s luips waere en daorum woor beslote de bieëstjes mer ’n paar daag uuttrein te haoje. Gae wetj mer noeëts hè... vörkaome es baeter dan genaeze.

Zoee af en tow mochte ze beejein, mer dan waal onger streng tôwzicht van Esther en det ging herstikke goot. Zoee goot det de aandacht beej Esther zoeë aaf en tow wat verslapdje. Och, ’t kan wat li-jje hè. En zjuust op det mement besloote de hûndjes eur kans te waoge. Esther kwoom trök en trof dao de twieë trâw veervoeters aan, met de koont aan ein vast. Paniek beej Esther! “Di-j hung motte uuttrein”!

En dao ging Esther. De reu woortj wieër beej de tieëf trök oppe rugk gezatte. Dan kruptj hae d’r vaneiges waal vanaaf dacht Esther. Gein sukses. Dan mer ’n hendje hellepe. Esther begos de hung uuttrein te trekke. Waat ’n gemertel! Gein sukses. Ongertusse piepdje de reu van de piên en begos um zich haer te gromme en te biête. Waat noow?

Glijmiddel! Neteurlik! Tôwvallig haaj Esther noch ’n kletske van ’t ein of anger staon en ging aan de slaag. Met ’t glijmiddel in de aanslaag begos Esther de piemel van de hoond in te smeere. Royaal en zonger ouch mer wat oeëver te slaon smeerdje Esther ’t hieel gebuuëre in want ’t mos en zooj toch echt hieël glaad waere allemaol. De hoond lieët ’t zich allemaol gebuuëre en vraog zich neteurlik aaf woeë det hae dieës spesjaal behandeling aan te danke haaj. En dao ging Esther weer: trekke aan di-j bieëste wis det ze ’t zweit dik oppe kop haaj staon. Gein sukses.

De vieë-arts woort gebeldj, en dae wist te vertelle dat dit spektakel beej hûndjes hieel normaal schientj te zeen tieëdes ’t bedrieëve van de leefdje. En dejjae vuuëral níks motj doon! Wist Esther vul, ze schaamdje zich kepot. De groeëte winnaar nao dit hieel spuuël waas neteurlik dae reu met z’n spesjaal behandeling plus “happy end”.


Toos Willems

BROONS 2017

Toos gieët op unne vrieëdig werreke en zuuët tot heur schrik heur kat Bo doeëd oppe straot ligke. In paniek en met heur errem zwe-jjendj um ‘t verkieër tieëge te haoje rentj Toos de straot op um Bo op te raape. De behuuërlik gehavendje Bo wuuërtj in ‘n anti-ieësdeke geroltj en nao hoeës gebrachtj. Dao beltj Toos de mins en wichter um ‘t verdreetige nôws te vertelle en Toos besloêtj alvast ‘n gaat inne hoof te graave oppe plaats woeë Bo altieëd gaer loog, um ‘m zjuust dao straks te begraave. ’t Letse ieërbetoeën van Toos aan Bo.

Met de mood in de schoon gieët Toos toch mer nao ’t werrek. As heure mins Jan ’s aoves thoeës keumtj zitj Bo neet op ‘m te wachte, iets waat Bo altieëd deej en beej de aanblik van det vermînkdje bieëstje deej det ouch Jan waal verdreet. Hae paktj Bo op, legktj ‘m in ‘n mèndje met ‘n deekske d’r boeëve op. Jan besloeëtj um ’t gaat in de hoof noch wat deeper uut te graave. As ze dit doon, dan doon ze ’t waal tegooj.

Nao al det werrek in de hoof gieët Jan zich ’n tas koffie pakke. As hae effe later wieër nao boête gieet zuuët hae ’n kat zitte oppe tuintaofel. Verrek, det es os Bo! Op ’t vaste plaetske oppe taofel. En och, wat woore ze bli-j op det mement in Hoeëze Truyen. Mer van weem es dan di-j doeëj roeëj kat? Det mysterie bleef onopgelosj en d’r woort besloote de doeëj kat in ’t bos te begrave, ’t gaat in de hoof wuuërtj tôw gemaaktj.

‘n Waek later krieëge ze bericht oeëver ‘n advertensie van un vermisdje roeëje kater met de naam “Crevo”. En inderdaad: de kat oppe foto kos waal ’s di-j doeëj roeëj kat zeen. Toos neemtj op slaag kontakt op met de eigenaar van de kat, waat de eigenaar van aetkefee De Luysmolen in Bocholtj blieëktj te zeen. Toos gieët d’r nao tôw, verteltj ut verhaol en krieëgtj vör de gooj zörrig en wuuërtj genuuëtj um dae zoondig op koste van de zaak koffie met vlaai te kaome nuttige.

’s Aoves zeen Jan en ein van de zoeëns de foto ligke en allebe-j de hieëre weite zieëker det Crevo neet de kat es di-j begrave es in ’t bos. Ouch beej Toos slutj de twieëfel tôw. Ze hebbe inderdaad een anger kat begrave as Crevo... Toos schaamtj zich kepot, zieëker umdet ze ’n uutnuuëdiging oppe tès hieët um op zoondig beej de Luysmolen in de watte gelagdj te gaon waere.

Of ze det hieët aangenome? Jeh, zieëker! Mer ze hieët waal netjes de raekening betaaldj. En van weem waas dan di-j kat di-j Toos en Jan in ’t bos hebbe begrave? Det wetj neemes!